Εορτάζοντες την 16ην του μηνός Δεκεμβρίου
-
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΓΓΑΙΟΣ
-
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
-
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΡΟΜΟΣ (ή Πρόβος) και ΙΛΑΡΙΟΣ
-
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΜΝΩΝ Αρχιεπίσκοπος Εφέσου
-
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΟΔΕΣΤΟΣ Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων
-
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας
-
ΜΝΗΜΗ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κοντά στον Άγιο Πολύευκτο
-
Η ΑΓΙΑ βασίλισσα ΘΕΟΦΑΝΩ η Θαυματουργή σύζυγος του βασιλιά Λέοντα του σοφού.
-
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο Χρυσοβέργης
Αναλυτικά
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΓΓΑΙΟΣ
Καταγόταν από την Ιερατική φυλή του Λευΐ και είναι ο 10ος των μικρών λεγόμενων προφητών.
Γεννήθηκε στη Βαβυλώνα, όταν διαρκούσε η αιχμαλωσία των Ιουδαίων.
Ο Αγγαίος ήταν αυτός, που μαζί με τον προφήτη Ζαχαρία αναθέρμαναν το ζήλο των Ιουδαίων για την ανοικοδόμηση του Ναού του Σολομώντος.
Το προφητικό βιβλίο του Αγγαίου είναι χωρισμένο σε δύο κεφάλαια και έχει απλό και αυστηρό ύφος.
Επειδή ο Αγγαίος καταγόταν από λευιτική οικογένεια, όταν πέθανε, τάφηκε στα μνήματα των Ιερέων.
Να όμως και τι συμβουλεύει στους Ιερείς:
"Ούτως πάντα τα έργα των χειρών αυτών, και ος εάν εγγίση εκεί, μιανθήσεται ένεκεν των λημάτων αυτών των ορθρινών" Αγγαίος, Β' 14..
Έτσι, λέει ο Αγγαίος, συμβαίνει με όλα τα έργα των χειρών αυτών. Όποιος Ιερέας δηλαδή, είναι μολυσμένος από δωροδοκίες που πήρε πρωί-πρωί, ή από άλλες αμαρτίες και παρακοές που διέπραξε, αν αγγίξει το θυσιαστήριο θα το μολύνει.
Η προσφορά του δηλαδή, θα θεωρηθεί μολυσμός.
Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Προφήτης θεόληπτος, οία θεράπων Θεού, τω κόσμω ενδέδειξαι, ανακαθάρας τον νουν, Αγγαίε πανεύφημε' όθεν εορταζόντων, ένθα πέφυκεν ήχος, ήρθης ως εορτάζων, εν Θεώ φερωνύμως' ω πρέσβευε θεηγόρε, σώζεσθαι άπαντας.
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
Έλαβε το μαρτυρικό στεφάνι στα τέλη του 3ου μετά Χριστόν αιώνα.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη και πήρε το αξίωμα του Συγκλητικού. Αλλ' οι πολλές του αγαθοεργίες προς τους χριστιανούς, εξήγειραν εναντίον του τις υπόνοιες των συναδέλφων του, οι όποιοι, αφού εξέτασαν, ανακάλυψαν ότι ο Μαρίνος ανήκε στη χριστιανική Εκκλησία.
Και τότε τον κατήγγειλαν.
Συνελήφθη με αυτοκρατορική διαταγή και επειδή δεν θέλησε να θυσιάσει στα είδωλα, καταδικάστηκε σε θάνατο.
Ενώ τον οδηγούσαν στον τόπο της εκτέλεσης, είδε μερικούς από τους φίλους του να κλαίνε και αυτός με πραότητα τους είπε:
"Γιατί κλαίτε και λυπάστε: μάθετε ότι πηγαίνω από το σκοτάδι στο αιώνιο φως, από το χώρο του σταδίου στα βραβεία, και από το θάνατο στην παντοτινή ζωή".
Μετά από λίγο η κεφαλή του έπεφτε, η δε ψυχή του πετούσε στα σκηνώματα των δικαίων.
