Αθέατα Περάσματα

Αθέατα Περάσματα
ομιλίες Π. Ανδρέα Κονάνου

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

9ην του μηνός Νοεμβρίου

Εορτάζοντες την  9ην του μηνός Νοεμβρίου


  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΣ & ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
  • Η ΟΣΙΑ ΜΑΤΡΩΝΑ
  • Η ΟΣΙΑ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗ, η Λεσβία
  • ΟΙ ΟΣΙΕΣ ΕΥΣΤΟΛΙΑ & ΣΩΠΑΤΡΑ
  • Ο ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ, ο Μεταφραστής
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ και ΜΑΥΡΑ
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΑΡΣΗΣ & ΑΡΤΕΜΟΝΑΣ
  • Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο Βραχύσωμος ή Κολοβός
  • Ο ΟΣΙΟΣ ΕΛΛΑΔΙΟΣ
  • ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΕΥΘΥΜΙΟΣ & ΝΕΟΦΥΤΟΣ κτήτορες της Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Μητροπολίτης Πενταπόλεως Αιγύπτου
  • Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ "ο εν τω Σπηλαίω" (Ρώσος)

Αναλυτικά
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΣ & ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
Σχίστηκαν οι σάρκες τους και πέθαναν βαπτισμένοι στα αίματά τους, κατά το διωγμό του Διοκλητιανού. Και οι δύο υπηρετούσαν σε διάφορα φιλανθρωπικά έργα της Εκκλησίας. Συγχρόνως, άνηκαν στην ομάδα που ανίχνευε κατά τη διάρκεια της νύκτας και ανεύρισκε σώματα μαρτύρων, που ρίχνονταν στις χαράδρες. Τα μάζευαν και τα παρέδιδαν να ταφούν με την αρμόζουσα τιμή. Κάποτε, όμως, τους ανακάλυψαν και τους συνέλαβαν. Κατόπιν τους εξεβίασαν να αρνηθούν την πίστη τους. Αλλά εκείνοι έμειναν σταθεροί στην ομολογία της αγίας πίστης στον Χριστό, χωρίς να φοβηθούν τις απειλές και τα επικείμενα μαρτύρια. Τους έδεσαν, λοιπόν, πίσω από άγρια άλογα, τα οποία τους έσυραν με δυνατό καλπασμό, μέσα από αγκάθια και πέτρες. Όταν τα άλογα σταμάτησαν κουρασμένα, μετά από αρκετές ώρες δρόμου, τα σώματα των μαρτύρων βρέθηκαν διαμελισμένα, πνιγμένα στο αίμα. Και όπως αναφέρει η Αποκάλυψη, "είδον την γυναίκα μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων Ίησοϋ"1. Είδα δηλαδή τη γυναίκα, που είναι η διεφθαρμένη ειδωλολατρική κοινωνία, να μεθάει από το αίμα των χριστιανών, που καταδίωκε, και από το αίμα των μαρτύρων του Ιησού. Αλλά ο Θεός "έκρινε την πόρνην... και έξεδίκασε το αίμα των δούλων αυτού εκ χειρός αυτής"1. Έπειτα, όμως, ο Θεός, έκρινε και καταδίκασε την πόρνη, τη νοητή Βαβυλώνα, και εκδικήθηκε το αίμα των δούλων του, που χύθηκε από τα χέρια της.
1. Αποκάλυψη Ιωάννου, Ιζ'- 6, Ιθ'- 2
 
Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείαν όνησιν, Ιχνηλατούντες, πορφυρίζοντα, ώφθητε κρίνα, Ονησιφόρε κλεινέ και Πορφύριε όθεν ως άρμα του Λόγου χρυσήλατον, προς την ουράνιον νύσσαν ηλάσατε. Θείοι Μάρτυρες, Χριστώ τω Θεώ πρεσβεύσατε, δωρήσασθε ημίν το μέγα έλεος.

Κοντάκιον. Ήχος β’. Τα άνω ζητών.
Μαρτύρων δυάς, αθλήσαντες στερρότατα, εχθρού την οφρύν, εις γην κατηδάφισαν, ελλαμφθέντες χάριτι, της ακτίστου Τριάδος οι ένδοξοι, και νυν μετ' Αγγέλων αυτή, πρεσβεύουσιν απαύστως υπέρ πάντων ημών.
 


Η ΟΣΙΑ ΜΑΤΡΩΝΑ
Έζησε στα χρόνια των βασιλέων Μαρκιανού (450-457) και Λέοντα Θρακός ή Μακέλλη (457-474). Καταγόταν από την Πέργη της Παμφυλίας και ανατράφηκε από γονείς πλούσιους και ευσεβείς. Σε κατάλληλη ηλικία παντρεύτηκε με κάποιο Δομέτιο (κατ' άλλους Δομετιανό), με τον όποιο απόκτησε μία κόρη και κατά τα χρόνια του Λέοντα του Θρακός ήλθαν οικογενειακά στην Κωνστανινούπολη. Εκεί συνδέθηκε με μια ευσεβή γυναίκα, την Ευγενία, και σύχναζε στους ιερούς ναούς, ποθώντας να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη λατρεία του θείου. Έτσι εγκατέλειψε τον σύζυγό της και την κόρη της, αφού την εμπιστεύθηκε σε κάποια Σωσάννα, και η ίδια κατέφυγε στη Μονή του Βασιανού, μεταμφιεσμένη με το όνομα Βαβύλας. Αλλά καταζητούμενη από τον άνδρα της και αφού αποκαλύφθηκε το φύλο της, στάλθηκε από τον Βασιανό σε γυναικεία Μονή των Ιεροσολύμων. Κατόπιν αναχώρησε και από 'κει και αφού επισκέφθηκε πολλά μέρη, γριά πλέον, επέστρεψε στην Κων/πολη. Τοποθετήθηκε από τον Βασιανό σε ιδιαίτερο μέρος (της Ματρώνης ονομαζόμενο αργότερα), όπου έκτισε Μονή, στην οποία μαζεύτηκαν αρκετές μοναχές. Στη Μονή αυτή έζησε με μεγάλη αρετή και πνευματική τελειότητα. Απεβίωσε ειρηνικά σε ηλικία 100 χρονών.
 
Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Χριστόν αγαπήσασα, των αγαθών την πηγήν, Αγγέλων εζήλωσας, μετά σαρκός την ζωήν, Ματρώνα θεόπνευστε, συ γαρ συνεύνου φίλτρον, παραδίδουσα εμφρόνως, ήσχυνας τον Βελίαρ, τω πανσόφω σου τρόπω, διό της ακατάλυτου δόξης ηξίωσαι.

Κοντάκιον. Ήχος β’. Τα άνω ζητών.
Το σώμα το σον, νηστείαις Κατατήξασα, εν μέσω ανδρών, Ματρώνα κατοικήσασα, προσευχαίς σχολάζουσα, τον Δεσπότην ενθέως εθεράπευσας, δι' εν πάντα κατέλιπες, οσίως τον βίον διανύσασα.
 


Η ΟΣΙΑ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗ, η Λεσβία
Μοναχή ενάρετη από τη Μήθυμνα της Λέσβου, έζησε στα χρόνια του βασιλιά του Λέοντα του Σοφού (816). Παιδί ακόμα έμεινε ορφανή και ανατράφηκε σε Παρθενώνα της πόλης. Κάποια μέρα πήγε να επισκεφθεί την αδελφή της, που ήταν σε μια κοντινή κωμόπολη. Τότε συλλήφθηκε μαζί με τους κατοίκους της κωμόπολης αυτής από τους πειρατές της Κρήτης και μεταφέρθηκε με τους άλλους αιχμαλώτους στην Πάρο για πώληση. Εκεί κατόρθωσε να δραπετεύσει και να κρυφτεί στα βουνά, όπου και παρέμεινε μόνη 35 χρόνια, τρεφόμενη με χόρτα. Ανακαλύφθηκε τυχαία από έναν κυνηγό, ο όποιος, μετά από παράκλησή της, έφερε σ' αυτή τα θεία μυστήρια. Όταν κοινώνησε των Άχραντων Μυστηρίων, πέθανε και τάφηκε εκεί από τον ίδιο κυνηγό. Για την όσια αυτή, υπάρχει και μια διήγηση του μονάχου Συμεών του Πάριου, που μοιάζει πολύ με αυτή της Οσίας Μαρίας της Αιγύπτιας και είναι εντελώς φανταστική.

Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Την ωραιότητα.
Ή Λέσβος βλάστημα, θείον σε κέκτηται, τοις δε αγώσι σου, Πάρος ήγίασται, και τω σκήνει τω σεπτώ, πεπλούτισται Ικαρία. Όθεν ώς παρθένον σε, και Οσίαν γεραίρομεν, και έπιβοώμεθα, την θερμήν προστασίαν σου, ην δίδου τοις βοώσί σοι Μήτερ' χαίροις Οσία Θεοκτίστη.
 


ΟΙ ΟΣΙΕΣ ΕΥΣΤΟΛΙΑ & ΣΩΠΑΤΡΑ
Η Ευστολία υπήρξε στα χρόνια του βασιλιά Μαυρικίου (584) και ήταν κόρη γονέων ευσεβών, που κατοικούσαν στη Ρώμη. Από μικρή η Ευστολία πήγε σε μοναστήρι και καταγινόταν με προσευχές, νηστείες και αγρυπνίες. Κάποτε πήγε στην Κωνσταντινούπολη και γνωρίστηκε με την κόρη του βασιλιά Μαυρικίου Σωπάτρα. Η Σωπάτρα παρακάλεσε την Ευστολία να την έχει πνευματική της μητέρα και φύλακα της ψυχής της. Άφησε λοιπόν η Σωπάτρα τις τιμές και τις δόξες της βασιλείας του πατέρα της και μπήκε σε αγώνες πνευματικούς. Κατόπιν ζήτησε από τον πατέρα της τόπο κατάλληλο και έκτισε Ναό ευκτήριο μαζί με την όσια Ευστολία. Οπότε, πολλές γυναίκες ευλαβείς και παρθένες, που πήγαν εκεί, ασκήτευαν στον πνευματικό μοναχικό βίο. Η όσια Ευστολία, μετά από αρκετά χρόνια άσκησης, απεβίωσε ειρηνικά και άφησε διάδοχό της την όσια Σωπάτρα. Έπειτα, αφού και αυτή έφτασε σε μεγάλα ύψη αρετής, παρέδωσε ειρηνικά στο Θεό τη μακάρια ψυχή της.
 


Ο ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ, ο Μεταφραστής
Πατρίδα του η Κωνσταντινούπολη και έζησε στα χρόνια του Βασιλιά Λέοντα του Σοφού (886-912). Νεότερη όμως εκδοχή (1931), λέει ότι ο Συμεών έζησε στα χρόνια του Δούκα Παραπινάκη (1071-1078), που μάλλον είναι και η επικρατέστερη. Προηγούμενα ονομαζόταν Νικήτας Παφλαγών και λόγω της μεγάλης του αρετής και σοφίας πήρε το αξίωμα του Μαγίστρου και Λογοθέτου. Το κυριότερο έργο του ήταν η εκκαθάριση των αρχαίων αγιολογικών υπομνημάτων και η παράσταση τους σε ομαλότερο ύφος. Απ' αυτό λένε ότι πήρε την ονομασία Μεταφραστής, που μάλλον δεν φαίνεται και τόσο πιθανό. Ίσως να ήταν μεταφραστής ξενόγλωσσων εγγράφων στην ελληνική γλώσσα και το αντίθετο. Μερικοί νομίζουν ότι στο τέλος της ζωής του έγινε μοναχός, αλλά ο φίλος του Ψελλός, που έγραψε εγκώμιο και Ακολουθία σ' αυτόν, δεν υπαινίσσεται κάτι τέτοιο. Έζησε οσιακά και έγραψε πολλά για την Εκκλησία. Απεβίωσε ειρηνικά και η μνήμη του αναφέρεται μόνο στον Συναξαριστή του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτη.
 


Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
Καταγόταν από τη Συρία και έκανε το επάγγελμα του λιθοξόου. Όταν γνώρισε τον Χριστό, εγκατέλειψε το επάγγελμα αυτό, διότι σχετιζόταν και με την ειδωλολατρία και αναχώρησε στην έρημο. Εκεί βρήκε τον ευσεβή αναχωρητή Τιμόθεο και μαζί μ' αυτόν έζησε τρία χρόνια. Κατόπιν, με τις ευχές του γέροντα αυτού, κατέβηκε στο χωριό του και σε στιγμή Ιερής αγανάκτησης συνέτριψε τους βωμούς των ειδώλων. Τότε οι ειδωλολάτρες τον έδειραν σκληρά και ο Άγιος πήγε στην Απάμεια της Συρίας, όπου παρακάλεσε τον επίσκοπο Όσιο (το όνομα του αυτό) και πήρε την άδεια να κτίσει Ναό στο όνομα της Αγίας Τριάδας. Όταν λοιπόν άρχισε την οικοδομή, το έμαθαν οι συγχωριανοί του ειδωλολάτρες, οι όποιοι ήλθαν νύχτα και με ξύλα τον θανάτωσαν με τον πιο άσπλαχνο τρόπο.
 


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ και ΜΑΥΡΑ
Μαρτύρησαν δια ξίφους.
 


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΑΡΣΗΣ & ΑΡΤΕΜΟΝΑΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους. Ο Ναρσής ήταν Πέρσης και ίσως να είναι ο ίδιος με αυτόν της 9ής Δεκεμβρίου.
 


Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο Βραχύσωμος ή Κολοβός
 

Καταγόταν από τη Θήβα της Αιγύπτου και ονομάστηκε Κολοβός επειδή ήταν κοντός σωματικά.
 
Υπήρξε από τους μεγάλους ασκητές της ερήμου και διακρίθηκε κυρίως για την εγκράτεια της γλώσσας του και για την ταπεινοφροσύνη του.
 
Στους Συναξαριστές βρίσκουμε αρκετές σοφές συμβουλές του.
 
Ο όσιος Ιωάννης απεβίωσε ειρηνικά.
 
 


Ο ΟΣΙΟΣ ΕΛΛΑΔΙΟΣ
Απεβίωσε ειρηνικά.
 


ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΕΥΘΥΜΙΟΣ & ΝΕΟΦΥΤΟΣ κτήτορες της Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους.
Ό όσιος Ευθύμιος ήταν θείος του οσίου Νεοφύτου. Ο Ευθύμιος λοιπόν, που καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη, ήταν γνώριμος και φίλος του Άγιου Αθανασίου ηγούμενου της Μεγίστης Λαύρας. Στην αρχή οικοδόμησε Μονύδριο στο όνομα του Αγίου Νικολάου, αλλά πειρατές το κατέστρεψαν και ο ίδιος μετά βίας σώθηκε. Τότε ήλθε στην τοποθεσία που σήμερα βρίσκεται η Μονή Δοχειαρίου και οικοδομεί πάλι Ναό στο όνομα του Άγιου Νικολάου. Κοντά στο ναό έκτισε και κελιά. Μετά από λίγο ήλθε και ο ανεψιός του, που τον έκειρε μοναχό και του εμπιστεύθηκε την ηγουμενεία της Μονής. Ο ίδιος, αφού πέρασε και το υπόλοιπο της ζωής του με ησυχία, απεβίωσε σε ηλικία 100 χρονών. Ο δε ανεψιός του Νεόφυτος, ήταν γιος δούκα στα χρόνια των βασιλέων Νικηφόρου Φωκά και Ιωάννη Τσιμισκή (963-976). Επειδή είχε το χάρισμα της σοφίας, τον αγαπούσαν όλοι και ο βασιλιάς τον έκανε πρώτο γραμματέα του. Επειδή όμως ο θείος του ήταν στο Άγιο Όρος και ηγούμενος στη Μονή Δοχειαρίου, αγάπησε να έλθει σ' αυτόν και να γίνει μοναχός. Αφού εγκατέλειψε τα εγκόσμια, ήλθε στη Μονή και αφιέρωσε όλα του τα χρήματα σ' αυτή. Πράγματι, έκτισε μεγαλύτερη εκκλησία, φρούριο στο Μοναστήρι για την ασφάλεια των μοναχών από τους πειρατές και έγινε αργότερα Πρώτος του Αγίου Όρους. Μετά απ' αυτά παραιτήθηκε της ηγουμενίας και ήσυχα απεβίωσε.
 


Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Μητροπολίτης Πενταπόλεως Αιγύπτου
 
 
 
ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ Δεξί κλικ....αποθήκευση προορισμού ώς.... 
 


 
Γεννήθηκε στη 1 Οκτωβρίου του 1846 στη Σηλυβρία της Θράκης από τον Δήμο και τη Βασιλική Κεφάλα και ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά τους. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος. Μικρός, 14 ετών, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάστηκε ως υπάλληλος και κατόπιν ως παιδονόμος στο σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου. Κατόπιν πήγε στη Χίο, όπου, από το 1866 μέχρι το 1876 χρημάτισε δημοδιδάσκαλος στο χωριό Λίθειο. Το 1876 εκάρη μοναχός στη Νέα Μονή Χίου με το όνομα Λάζαρος και στις 15 Ιανουαρίου 1877 χειροτονήθηκε διάκονος, ονομασθείς Νεκτάριος, από τον Μητροπολίτη Χίου Γρηγόριο (1860-1877), και ανέλαβε τη Γραμματεία της Μητροπόλεως. Το 1881 ήλθε στην Αθήνα, όπου με έξοδα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρονίου Δ' (1870-1899), σπούδασε Θεολογία και πήρε το πτυχίο του το 1885. Έπειτα, ο ίδιος προαναφερόμενος Πατριάρχης, τον χειροτόνησε το 1886 πρεσβύτερο και του έδωσε τα καθήκοντα του γραμματέα και Ιεροκήρυκα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Διετέλεσε επίσης πατριαρχικός επίτροπος στο Κάιρο. Στις 15 Ιανουαρίου 1889, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πενταπόλεως. Η δράση του ως Μητροπολίτου ήταν καταπληκτική και ένεκα αυτού ήταν βασικός υποψήφιος του πατριαρχικού θρόνου Αλεξανδρείας. Λόγω όμως φθονερών εισηγήσεων (αισχρών συκοφαντιών), προς τον Πατριάρχη Σωφρόνιο, ο ταπεινόφρων Νεκτάριος, για να μη λυπήσει το γέροντα Πατριάρχη, επέστρεψε στην Ελλάδα (1889). Διετέλεσε Ιεροκήρυκας (Ευβοίας) (1891-1893), Φθιώτιδος και Φωκίδας (1893-1894) και διευθυντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής στην Αθήνα (1894-1904). Μετά το θάνατο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρονίου (1899), ο Νεκτάριος εκλήθη να τον διαδεχθεί, αλλά ο Άγιος αρνήθηκε. Στα κηρύγματά του, πλήθος λαού μαζευόταν, για να "ρουφήξει" το νέκταρ των Ιερών λόγων του. Το 1904 ίδρυσε γυναικεία Μονή στην Αίγινα, της οποίας ανέλαβε προσωπικά τη διοίκηση, αφού εγκαταβίωσε εκεί το 1908, μετά την παραίτησή του από τη Ριζάρειο Σχολή. Έγραψε αρκετά συγγράμματα, κυρίως βοηθητικά του θείου κηρύγματος. Η ταπεινοφροσύνη του και η φιλανθρωπία του υπήρξαν παροιμιώδεις. Πέθανε το απόγευμα της 8ης Νοεμβρίου 1920. Τόση ήταν η αγιότητα του, ώστε επετέλεσε πολλά θαύματα, και πριν αλλά και μετά το θάνατό του. Ενταφιάστηκε στην Ι. Μονή Αγ. Τριάδος στην Αίγινα. Η ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1953 και στις 20 Απριλίου του 1961 με Πράξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διακηρύχτηκε Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Σηλυβρίας τον γόνον και Αιγίνης τον έφορον, τον έσχάτοις χρόνοις φανέντα, αρετής φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί, ως ένθεον θεράποντα Χριστού· αναβλύζει γαρ ιάσεις παντοδαπάς, τοις εύλαβώς κραυγάζουσι' δόξα τω σε δοξάοαντι Χριστώ, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ένεργούντι δια σου, πάσιν Ιάματα.
 


Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ "ο εν τω Σπηλαίω" (Ρώσος)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Ετικέτες

ΑΓ. ΑΒΙΒΟΣ Άγ. Άβιβος ΑΓ. ΑΝΑΝΙΑΣ ΑΓ. ΑΝΑΝΙΑΣ κ ΣΟΛΟΧΩΝ Άγ. Γουρίας ΑΓ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΓ. ΜΥΡΩΠΗ ΑΓ. ΟΝΗΣΙΜΟΣ Αγ. Παταπίου Άγ. Σαμωνάς Αγ. Φραγκίσκος ΑΓ.ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ ΑΓΙΑ Αγία ΑΓΙΑ 12ην του μηνός Δεκεμβρίου ΑΓΙΑ 40 ΠΑΙΔΙΑ ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΓΙΑ ΑΝΘΙΑ ΑΓΙΑ ΑΝΘΟΥΣΑ ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ Αγία Άννα ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ -Επιστολή προς Εβραίους ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ -ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ ΑΓΙΑ ΔΟΜΝΙΝΑ ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ ΑΓΙΑ ΕΡΩΤΗΪΣ ΑΓΙΑ ΘΕΚΛΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΛΗΠΤΗ Άγια Θεοφάνεια ΑΓΙΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΑΓΙΑ ΜΑΛΦΕΘΑ ΑΓΙΑ ΜΑΜΕΛΧΘΑ Αγία Ματρώνα ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ ΑΓΙΑ ΠΕΡΣΗ ΑΓΙΑ ΠΡΟΚΛΑ ΑΓΙΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΑ ΑΓΙΑ ΤΑΪΣΙΑ ΑΓΙΑ ΧΑΡΙΤΙΝΗ ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΗ Αγιογραφικα Αναγνωσματα ΑΓΙΟΙ Άγιοι ΑΓΙΟΙ 23 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΓΙΟΙ 33 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΓΙΟΙ 38 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΓΙΟΙ 40 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΓΙΟΙ ΑΔΡΙΑΝΟΣ και ΝΑΤΑΛΙΑ ΑΓΙΟΙ ΑΤΤΙΚΟΣ και ΣΙΣΙΝΙΟΣ ΑΓΙΟΙ ΔΙΟΜΗΔΗΣ και ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ ΑΓΙΟΙ ΕΞΙ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΓΙΟΙ ΚΕΓΟΥΡΟΣ ΑΓΙΟΙ ΚΟΣΜΑΣ ΑΓΙΟΙ ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΑΓΙΟΙ ΜΕΔΙΜΝΟΣ ΑΓΙΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΓΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΒΔΑΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΘΟΝΙΚΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΔΑΥΚΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΘΗΝΟΔΩΡΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΝΙΑΣ ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ και ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΑΚΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΑΧΑΙΜΕΝΙΔΗΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΒΥΛΑΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΑΓΙΟΣ ΒΙΚΕΝΤΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΒΙΚΤΩΡ ΑΓΙΟΣ ΒΙΤΑΛΙΟΣ Αγιος Γεράσιμος Ιορδανίτης ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΔΑΜΩΝ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Άγιος Δημήτριος Μυροβλύτης ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΣΚΟΡΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΡΜΙΝΙΓΓΕΛΔΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ ΑΓΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΥΤΥΧΗΣ ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΟΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΑΓΙΟΣ ΙΑΣΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Άγιος Ιωάννης Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΣΑΦ ΑΓΙΟΣ ΙΩΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΚΑΛΛΙΟΠΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ο Αιτωλός ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΛΙΒΕΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΓΙΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΠΠΟΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΟΧΟΣ ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΙΟΣ ΜΝΑΣΩΝ ΑΓΙΟΣ ΜAMΑΣ ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ ΑΓΙΟΣ ΟΡΕΣΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΟΥΑΡΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΣ ΣΑΔΩΘ ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης ΑΓΙΟΣ ΣΟΛΟΜΩΝ ΑΓΙΟΣ ΣΤΑΧΥΣ ΑΓΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΑΤΙΩΝ ΑΓΙΟΣ ΤΙΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΑΓΙΟΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΩΡΙΩΝ ΑΓΙΟΣ DAVID ΑΓΙΟΣ EDWIN ΑΓΙΟΣ GALL Αγνή Παρθένε Δέσποινα ΑΝΔΡΕΑΣ κ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Γέροντας Γέροντας Παϊσιος Γέροντας Πορφύριος ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ Γέροντες Γέροντος Ιωσήφ Εορτές: Θεομητορικές Ζηνόβιος και Ζηνοβία Μ. Βασίλειος ΜΟΝΑΧΗ ΓΑΒΡΙΗΛΙΑ ΟΣ ΟΣΙΑ ΑΝΘΟΥΣΑ ΟΣΙΑ ΕΥΑΝΘΙΑ ΟΣΙΑ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΟΣΙΑ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗ ΟΣΙΑ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΟΣΙΑ ΜΑΡΘΑ ΟΣΙΑ ΜΑΤΡΩΝΑ ΟΣΙΑ ΜΕΘΟΔΙΑ ΟΣΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΟΣΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ ΟΣΙΑ ΠΟΠΛΙΑ ΟΣΙΟΙ Όσιοι ΟΣΙΟΙ ΔΑΛΜΑΤΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΑΓΑΠΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΑΚΕΨΙΜΑΣ ΟΣΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΑΜΜΟΥΝ ΟΣΙΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΟΣΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ὅσιος Ἀρσένιος ο Καππαδόκης ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΣΟΣ ΟΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΝΟΣ ΟΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΔΑΒΙΔ ΟΣΙΟΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΟΣΙΟΣ ΗΛΙΑΣ ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΟΣΙΟΣ ΙΛΑΡΙΩΝ ΟΣΙΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΣΑΦ ΟΣΙΟΣ ΚΕΝΔΕΑΣ ΟΣΙΟΣ ΚΟΠΡΙΣ ΟΣΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΟΣΙΟΣ ΚΥΝΤΙΩΝ ΟΣΙΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ ΟΣΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΟΣΙΟΣ ΜΑΛΟΣ ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΙΑΝΟΣ ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΤΙΝΟΣ ΟΣΙΟΣ ΜΩΥΣΗΣ ΟΣΙΟΣ ΝΕΙΛΟΣ ΟΣΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΟΣΙΟΣ ΠΑΦΝΟΥΤΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΟΣΙΟΣ ΠΟΙΜΗΝ Όσιος Πορφύριος Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης ΟΣΙΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ ΟΣΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΟΣΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ο Ηγιασμένος ΟΣΙΟΣ ΣΑΒΙΝΟΣ ΟΣΙΟΣ ΣΕΡΓΙΟΣ ΟΣΙΟΣ ΣΕΡΠΟΣ ΟΣΙΟΣ ΣΙΛΒΑΝΟΣ Όσιος Στάρετς Αμβρόσιος ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ΟΥΡΒΑΝΟΣ ΠΡΟΦ. ΑΒΒΑΚΟΥΜ ΠΡΟΦ. ΝΑΟΥΜ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ και η σύζυγός του ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΩΗΛ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΩΣΗΕ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΥΝΑΞΗ Τιμόθεος και η Μαύρα. Υμνοι ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

Λίστα ιστολογίων με ενδιαφέρον

Εορτάζοντες την

ANATOLI

Μεταφορτώθηκε από το χρήστη την 6 Απρ 2008

Κάπου στη βόρεια ρωσία, σ ένα μικρό ορθόδοξο μοναστήρι, εγκαταβιώνει ένας πολύ ασυνήθιστος άνθρωπος. Οι συμμοναστές του προβληματίζονται από την εκκεντρική συμπεριφορά του. Οι προσκυνητές της Σκήτης θεωρούν ότι έχει την δύναμη να θεραπεύει ασθένειες, να εξορκίζει τους δαίμονες και να προβλέπει το μέλλον. Ωστόσο, ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του ανάξιο, λόγω μιας αμαρτίας που διέπραξε στα νιάτα του. Η ταινία είναι μια παραβολή, που συνδυάζει την σοβιετική καθημερινότητα και την ορθόδοξη μοναστική πολιτεία, ακραιφνείς πρεσβευτές αντιστοίχως του αθεϊκού υλισμού και της ένθεης πνευματικότητας. «Είναι μια ταινία για το γεγονός ότι ο Θεός υπάρχει. Προκύπτει μια στιγμή στη ζωή, που στο επίκεντρο βρίσκεται αυτό το σημαντικό ζήτημα. Επιπλέον, προσπαθώ να επεκταθώ σε νέα κινηματογραφικά είδη, στη συγκεκριμένη περίπτωση το είδος της ζωής των αγίων». Πάβελ Λουνγκίν, Σκηνοθέτης Στο internet μπορείς να τη δεις με ελληνικούς υποτίτλους, κάνοντας κλικ στο http://video.google.de/videoplay?docid=-7645380399411010665&q=anatol+wmv&....

Νεομάρτυρας Ευγένιος Ραντιόνωφ


Νεομάρτυρας Ευγένιος Ραντιόνωφ
Νεομάρτυς Ευγένιος Ροντιόνωφ

Μαρτύρησε στις 23 Μαΐου 1996


Το παρακάτω σύντομο συναξάρι αποτελεί ένα ευλαβικό αφιέρωμα της Ιεράς Μονής μας. Η μετάφραση του ρωσικού κειμένου που λήφθηκε από την ιστοσελίδα: http://www.peoples.ru/state/sacred/rodionov/ εκπονήθηκε από πατέρες της Μονής μας.


Ο Νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977 κοντά στη Μόσχα-και συγκεκριμένα στο χωριό Κουρίλοβο, στην περιοχή της πόλεως Παντόλσκ-. Ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειας και βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός κατά την παιδική του ηλικία. Η μητέρα του ονομάζεται Λιουμπόβ (=αγάπη) Βασίλιεβνα.

Το 1989 η γιαγιά του πήρε τον μικρό Ευγένιο και τον πήγε στην Εκκλησία, για να εξομολογηθεί για πρώτη φορά και να μεταλάβει των αχράντων μυστηρίων. Ο ιερέας πρόσεξε ότι το παιδί δε φορούσε Σταυρό και κατά τη διάρκεια της εξομολόγησης του φόρεσε ένα Σταυρό, τον οποίο ο μικρός Ευγένιος δεν τον έβγαλε ποτέ από πάνω του· μάλιστα, έφτιαξε ένα χονδρό κορδόνι και τον πέρασε εκεί. Η μητέρα του, όταν είδε ότι φορούσε Σταυρό, τον προέτρεψε να τον βγάλει, διότι, όπως είπε, θα τον περιγελάσουν οι συμμαθητές του. Ο Ευγένιος δεν απάντησε, αλλά και δεν την υπάκουσε.

Όταν τελείωσε τις σπουδές του το 1994, εργάστηκε ως επιπλοποιός, επάγγελμα που του απέφερε πολλά έσοδα.

Στις 25 Ιουνίου του 1995 παρουσιάστηκε στο Στρατό και μετά τη βασική του εκπαίδευση, στις 13 Ιανουαρίου του 1996, τοποθετήθηκε στα συνοριακά φυλάκια Τσετσενίας-Ηγκουερίνας. Ακριβώς ένα μήνα μετά, στις 13 Φεβρουαρίου του 1996, αιχμαλωτίστηκε. Η αιχμαλωσία έγινε ως εξής: η στρατιωτική υπηρεσία έστειλε τέσσερις στρατιώτες-μεταξύ των οποίων και τον Ευγένιο-να κάνουν ελέγχους στα αυτοκίνητα που διέρχονταν από ένα συγκεκριμένο δρόμο. Δυστυχώς, οι αρμόδιοι έστειλαν τους στρατιώτες χωρίς να υπάρχει καμιά προηγούμενη οργάνωση (δεν υπήρχε καν φωτισμός) και καμιά ασφάλεια. Από αυτόν το δρόμο περνούσαν πολύ συχνά Τσετσένοι μεταφέροντας όπλα, αιχμαλώτους και ναρκωτικά. Τη νύχτα εκείνη πέρασε από εκείνο το δρόμο ένα ασθενοφόρο. Όταν οι στρατιώτες το σταμάτησαν για έλεγχο, ξαφνικά μέσα από αυτό πετάχτηκαν πάνω από δέκα Τσετσένοι, πολύ καλά οπλισμένοι. Ακολούθησε συμπλοκή και οι Τσετσένοι συνέλαβαν και τους τέσσερις στρατιώτες. Αυτό έγινε στις 3 τη νύχτα. Στις 4 η ώρα ήρθαν άλλοι στρατιώτες για αλλαγή φρουράς· φυσικά δεν τους βρήκαν και κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί. Μετά από λίγες μέρες η υπηρεσία του στρατού ενημέρωσε τους γονείς των στρατιωτών για την εξαφάνισή τους. Η μητέρα του Ευγένιου κατάλαβε ότι δεν πρόκειται για εξαφάνιση, αλλά για αιχμαλωσία, και πήγε με κίνδυνο της ζωής της στην Τσετσενία, για να βρει το παιδί της. Έφτασε στην πόλη Χαγκαλά και μετά από πολλές προσπάθειες ήρθε σε επαφή με τους αρχηγούς διαφόρων αντάρτικων ομάδων της Τσετσενίας προσπαθώντας να μάθει για την τύχη του Ευγένιου, διότι γνώριζε ότι οι Τσετσένοι δε σκοτώνουν αμέσως τους αιχμαλώτους, αλλά περιμένουν μήπως πάρουν λίτρα και τους ελευθερώσουν. Οι ίδιοι οι Τσετσένοι της είπαν ότι ο γιος της ζούσε, αλλά ήταν αιχμάλωτος και σιώπησαν με νόημα προσπαθώντας να υπολογίσουν πόσα χρήματα μπορούσαν να αποσπάσουν από αυτήν. Εκείνον τον καιρό ένας ζωντανός στρατιώτης αιχμάλωτος στοίχιζε 10.000 δολάρια, ενώ ένας αξιωματικός 50.000. Όταν κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται να κερδίσουν αρκετά χρήματα, αποφάσισαν να τον σκοτώσουν. Η μητέρα του πήγε παντού για να τον ψάξει, πέρασε από χωριά, από δρόμους με νάρκες, από μέτωπα συγκρούσεων, γνώρισε πολλούς αξιωματικούς Τσετσένους και, όπως η ίδια λέει, «πέρασα από όλους τους κύκλους του άδη».

Από την πρώτη μέρα της αιχμαλωσίας του Ευγένιου, που διήρκησε 100 ημέρες, οι αντάρτες, επειδή είδαν ότι φοράει Σταυρό, προσπάθησαν να τον κάμψουν ψυχικά, ώστε να καταφέρουν-αν ήταν δυνατό-να τον αναγκάσουν να αρνηθεί την πίστη του, να βγάλει το Σταυρό, να γίνει μουσουλμάνος και να τον κάνουν δήμιο και φονιά των άλλων Ρώσων αιχμαλώτων. Ο Ευγένιος, βέβαια, αρνήθηκε όλες τις προτάσεις και, παρά τους συνεχείς ξυλοδαρμούς, τα πάμπολλα βασανιστήρια και τις υποσχέσεις ότι θα ζήσει αν βγάλει το σταυρό του, δεν μπόρεσαν να τον κάμψουν.

Αργότερα, οι ίδιοι οι αρχηγοί των ανταρτών είπαν στη μητέρα του: «εάν ο γιος σου γινόταν σαν ένας από εμάς, δε θα τον αδικούσαμε».

Στις 23 Μαΐου του 1996, δηλαδή την ημέρα των γενεθλίων του, πήραν τους τέσσερις αιχμαλώτους στρατιώτες, μεταξύ των οποίων και τον Ευγένιο, για να τους σκοτώσουν. Πρώτα σκότωσαν τους τρεις συναιχμαλώτους του. Έπειτα, πρότειναν για τελευταία φορά στον Ευγένιο να βγάλει το Σταυρό λέγοντας ότι «ορκιζόμαστε στον αλλάχ ότι θα ζήσεις». Ο Ευγένιος και πάλι αρνήθηκε και τότε υπέστη το φρικτό του μαρτύριο. Τον έσφαξαν με μαχαίρι κόβοντας εντελώς το κεφάλι του, αλλά δεν τόλμησαν να βγάλουν το Σταυρό από το λαιμό του. Τον έθαψαν μεν με το σταυρό, αλλά χωρίς το κεφάλι.

Τελικά, η μητέρα του βρήκε τον Ευγένιο μετά από εννέα μήνες. Και πάλι ζήτησαν οι Τσετσένοι 4000 δολάρια για να της δώσουν το λείψανο. Της έδωσαν και βιντεοκασέτα με το μαρτύριο του γιου της και της διηγήθηκαν οι ίδιοι την πορεία της αιχμαλωσίας του και τα βασανιστήρια.

Η μητέρα του Ευγένιου πούλησε το διαμέρισμά της και ό,τι άλλο μπορούσε-μέχρι και ρούχα-για να μπορέσει, αφενός μεν να δώσει τα λίτρα, αφετέρου δε να ανταπεξέλθει στα έξοδα εκταφής, ειδικού φέρετρου, μεταφοράς κλπ., τα οποία δεν ήταν και λίγα.

Τελικά στις 20 Νοεμβρίου του 1996 μετέφερε το λείψανο στο χωριό τους και το έθαψε στο κοιμητήριο. Μετά από λίγες μέρες ο πατέρας του Ευγένιου πέθανε δίπλα στο μνήμα από τη λύπη του.

Αμέσως, σε διάφορες περιοχές της Ρωσίας ο άγιος μάρτυρας Ευγένιος άρχισε να εμφανίζεται και να κάνει θαύματα. Παρακάτω παραθέτουμε ορισμένες μαρτυρίες και θαυμαστές επεμβάσεις:

Ένα κοριτσάκι που έμενε σε Ορθόδοξο ορφανοτροφείο διηγήθηκε ότι της εμφανίστηκε κάποτε ένας ψηλός στρατιώτης με κόκκινο μανδύα, ο οποίος της είπε ότι είναι ο Ευγένιος, την έπιασε από το χέρι και τη οδήγησε στην Εκκλησία. Το κοριτσάκι λέει: «παραξενεύθηκα που φορούσε κόκκινο μανδύα, διότι οι στρατιώτες δε φορούν σήμερα τέτοιο μανδύα, και σκέφτηκα ότι αυτός πρέπει να είναι ο μανδύας του μάρτυρα».

Σε πολλές Εκκλησίες έχουν δει ένα στρατιώτη με πύρινο μανδύα, ο οποίος βοηθάει τους αιχμαλώτους στην Τσετσενία να δραπετεύσουν από την αιχμαλωσία τους και να διαφύγουν από κάθε κίνδυνο, όπως νάρκες κλπ.

Σε ένα νοσοκομείο τραυματιών πολέμου οι τραυματισμένοι στρατιώτες πιστοποιούν ότι ένας άγιος μάρτυρας Ευγένιος τους βοηθάει, ειδικά όταν πονάνε πολύ. Όταν κάποιοι από αυτούς πήγαν στο Ναό του Σωτήρος στη Μόσχα, είδαν την εικόνα του μάρτυρα και αναγνώρισαν αυτόν που τους βοήθησε.

Το στρατιώτη με τον κόκκινο μανδύα τον γνωρίζουν και οι φυλακισμένοι. Κυρίως βοηθάει τους πολύ καταβεβλημένους και συντετριμμένους ψυχικά λόγω της φυλακίσεως τους.

Το 1997 με ευλογία του Πατριάρχη Αλεξίου εκδόθηκε ένα βιβλίο με τίτλο «Νέος μάρτυς του Χριστού στρατιώτης Ευγένιος». Ένας ιερέας ονόματι Βαντίμ Σκλιαρένσκο από το Ντνεποπετρόφκ έστειλε στο Πατριαρχείο μία αναφορά όπου έγραφε ότι το εξώφυλλο του βιβλίου με τη φωτογραφία του αγίου μυροβλύζει.

Μετά από τρία χρόνια και τρεις μήνες ο αρχηγός και όλη η ομάδα του, οι σφαγείς του Ευγένιου, σκοτώθηκαν από τους ίδιους τους Τσετσένους μετά από εμφύλιες αντιπαραθέσεις.

Καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, αλλά περισσότερο την ημέρα του Μαρτυρίου του, στις 23 Μαΐου, έρχονται για προσκύνημα στο τάφο του πολλοί πιστοί και αναφέρονται πολλά θαύματα.


Ευγένιος Ρωντιόνωφ - Νεομάρτυς της Ρωσίας

Ευγένιος Ρωντιόνωφ - Νεομάρτυς της Ρωσίας

Ευγένιος Ροντιόνωφ, 19 χρονος νεομάρτυς των ημερών μας.
Αποκεφαλίστηκε το 1996 τη μέρα που γινόταν 19 ετών διότι δεν δέχτηκε να βγάλει τον Σταυρό από τον λαιμό του! (13/3/09)

Η λίστα ιστολογίων

βηματισμος

Ο Θεός Δίδει. Ο Θεός Οδηγεί.

Άλλα Θέματα...

Στάρετς γερόντισσα Ματρώνα

Φίλοι από τον Κόσμο ...

Free counters!